Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011
Ο αργός θάνατος της μεσαίας τάξης
Άρθρο των Financial Times αποδεικνύει πως η πραγματική αξία των μισθών σήμερα είναι μικρότερη από το 1975.
Την ώρα όμως που οι μισθοί...
παγκοσμίως ψαλιδίζονται, η μεσαία τάξη αργοπεθαίνει αφού είναι και υπερχρεωμένη ενώ παρατηρείται πως τα πολλά λεφτά μαζεύονται στους λογαριασμούς των πολύ μα πολύ πλούσιων.
Διαβάστε το άρθρο με τίτλο:''Ο αργός θάνατος της μεσαίας τάξης''
Τρία και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ένα νέο φάντασμα στοιχειώνει τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες: η προοπτική πολλών ετών μισθολογικής στασιμότητας για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.
Στα μεταπολεμικά χρόνια, επικρατούσε η άποψη στις ανεπτυγμένες οικονομίες ότι κάθε γενιά θα πρέπει να περιμένει να έχει αισθητά καλύτερο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με την προηγούμενη. Όμως, οι προοπτικές για τη μισθολογική ανάπτυξη σπάνια ήταν τόσο χάλια όσο είναι σήμερα.
Για ορισμένες ομάδες μεσαίου εισοδήματος, η ιδέα της στασιμότητας ή της μείωσης του εισοδήματος δεν είναι νέα. Οι χειριστές μηχανημάτων στη Βρετανία υπολόγιζαν να πληρώνονται με 19.068 στερλίνες το 2010, περίπου 5% λιγότερα από το 1978, εναρμονισμένα με τον πληθωρισμό.
Το μέσο πραγματικό εισόδημα των ανδρών στις ΗΠΑ δεν έχει αυξηθεί καθόλου από το 1975. Παράλληλα, το μέσο πραγματικό εισόδημα του ιαπωνικού νοικοκυριού μειώθηκε στη δεκαετία έως το 2005 και το γερμανικό εισόδημα μειώνεται τα τελευταία 10 χρόνια.
Κάποιες από αυτές τις πιέσεις στο μεσαίο εισόδημα καλύφθηκαν, τουλάχιστον προσωρινά, από την πιστωτική άνθηση, η οποία έδωσε στις οικογένειες τη δυνατότητα να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα κέρδιζαν. Σήμερα, όμως, η μεσαία τάξη σε όλο τον πλανήτη νιώθει και πάλι το σφίξιμο, γιατί ταυτόχρονα είναι και υπερχρεωμένη.
Είναι μια κατάσταση που καθόλου δεν αντεπεξέρχεται σε όσα θα επιθυμούσαν οι πολιτικοί, ώστε να μπορέσουν να επιβάλουν αυξήσεις φόρων και περικοπές των δαπανών, για να εξασφαλίσουν δημοσιονομική εξυγίανση. Και αυτή η προσαρμογή είναι απαραίτητο να γίνει, πριν οι χώρες αρχίσουν να επιβάλλουν την ακόμη δυσκολότερη διαδικασία προσαρμογής στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και στη γήρανση του πληθυσμού.
Δύο ερωτήματα εγείρονται από τις τάσεις στους μισθούς και στα έσοδα των νοικοκυριών: Τι ακριβώς συμβαίνει στο εισόδημα των ανεπτυγμένων οικονομιών; Και γιατί;
Οι απαντήσεις έχουν αρχίσει να δίνονται πολύ πρόσφατα. Από το 1975, ο μέσος ανδρικός μισθός στις ΗΠΑ έχει μείνει στάσιμος σε πραγματικούς όρους, ενώ το ΑΕΠ συνέχισε να αυξάνεται ταχέως. Αρχικώς, άλλες χώρες αντιστάθηκαν σε αυτήν την τάση, δημιουργώντας στις ΗΠΑ τον φόβο ότι μια ιδιαίτερη αμερικανική ασθένεια έχει πλήξει τον πολιτισμό και την αγορά εργασίας της Αμερικής.
Η ανάπτυξη στο εθνικό κατά κεφαλήν εισόδημα κάπου πρέπει να πήγε. Στις ΗΠΑ, τα λεφτά πήγαν σχεδόν αποκλειστικά στους πολύ-πολύ πλούσιους. Τα έσοδα των Αμερικανών με προ φόρων εισόδημα στο ανώτατο 1% της εισοδηματικής κλίμακας αντιστοιχούσαν στο 8% του συνόλου το 1974, αλλά είχαν εκτιναχτεί στο 18% το 2008, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων για τα ανώτερα εισοδήματα στον κόσμο, που καταρτίζεται με βάση τα φορολογικά στοιχεία.
Όμως, η αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας δεν είναι καθόλου μόνο αμερικανικό φαινόμενο. Ο ΟΟΣΑ έχει καταλήξει ότι η ανισότητα αυξήθηκε από το 1985 έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000 σε 17 από τις 22 ανεπτυγμένες οικονομίες για τις οποίες υπάρχουν επαρκή στοιχεία. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επίπεδα εισοδηματικής ανισότητας συγκλίνουν σε έναν κοινό και υψηλότερο μέσο όρο… Χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, που έχουν παραδοσιακά χαμηλά επίπεδα ανισότητας, πλέον δεν γλιτώνουν από το άνοιγμα της ψαλίδας».
Η αυξανόμενη ανισότητα σε όλες σχεδόν τις χώρες καθοδηγείται από τις τάσεις στην αγορά εργασίας. Και διογκώνεται από τον περιορισμό των αναγκών για θέσεις εργασίας οι οποίες απαιτούν «μέτριες» ικανότητες. Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αγορές εργασίας επικεντρώνονται γύρω από «υπέροχες δουλειές ή απαίσιες δουλειές», όπως αναφέρει ο καθηγητής του Centre for Economic Performance στο London School of Economics, κ. Alan Manning. Μεταξύ του 1993 και του 2006, το ποσοστό των εργασιών στο «μεσαίο» πεδίο μειώθηκε, ενώ η υψηλή και η χαμηλή απασχόληση αυξήθηκαν. Αυτό το συμπέρασμα είναι κοινό σε όλες σχεδόν τις προηγμένες οικονομίες, ανεξαρτήτως οικονομικών χαρακτηριστικών και πολιτικής κουλτούρας.
Η ομοιότητα των τάσεων υποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνάμεις μεγαλύτερες από την εθνική πολιτική ή τα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας. Αν και επικρατούν ποικίλες απόψεις για το τι προκαλεί τις τάσεις στην ανισότητα και τη ζήτηση εργασίας, υπάρχουν και κάποιες συγκεκριμένες τάσεις που ξεχωρίζουν.
Όσον αφορά στην κορυφή της διανομής εισοδήματος, η επανάσταση στις επικοινωνίες έχει δώσει τη δυνατότητα σε αρκετούς κλάδους που διακρίνονται να επεκτείνουν τις πωλήσεις και τα έσοδα από το τοπικό κοινό στο διεθνές. Άλλοι, όπως ο χρηματοοικονομικός, βρήκαν τρόπους για να βγάλουν περιουσίες, τζογάροντας με τα λεφτά των άλλων.
Για πολλούς πανεπιστημιακούς αποφοίτους, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το Ίντερνετ βελτιώνουν τις ελαστικές δεξιότητές τους, δίνοντάς τους περισσότερες πληροφορίες. Οι εκδότες μπορούν να διανέμουν το περιεχόμενό τους διεθνώς, οι λογιστές ή οι αρχιτέκτονες μπορούν να εξυπηρετήσουν πελάτες από μακριά και οι καθηγητές έχουν ένα διεθνές κοινό για τις ιδέες τους στα blogs, αντί να δίνουν διαλέξεις μόνο στους μαθητές τους. Η ζήτηση για υψηλής δεξιότητας δουλειές είναι μεγαλύτερη από την ανάπτυξη των αποφοίτων για παραπάνω από μία γενιά, γεγονός που δημιουργεί αύξηση εισοδημάτων.
Όσον αφορά στις χαμηλότερες βαθμίδες της εισοδηματικής κλίμακας, η τεχνολογία εξακολουθεί να μην έχει επιρροή, αφού ποια χρήση θα μπορούσε να έχει σε δουλειές όπως του καθαρισμού ή της φροντίδας ηλικιωμένων; Όμως, έχει προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη ζήτηση για εργασίες κοινότυπες, αλλά με ιδιαίτερες απαιτήσεις -που κάποτε ήταν η σπονδυλική στήλη της απασχόλησης στις προηγμένες οικονομίες-, από τους εργάτες στα εργοστάσια και τους τραπεζικούς υπαλλήλους μέχρι τους χειριστές μηχανημάτων.
Δεν έχει καθόλου πλάκα να είσαι χειριστής μηχανήματος σε έναν κόσμο αυτοματοποιημένων κέντρων διανομής. Κι αυτό φαίνεται στους μισθούς και στις θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης. Και, δεδομένου ότι είναι η μεσαία τάξη που αποφασίζει τα αποτελέσματα των εκλογών, θα φανεί και στη διαμόρφωση απόψεων των πολιτικών.
www.newsit.gr
Δωρεάν ασύρματο Ίντερνετ σε μετρό και ΟΣΕ
Το ασύρματο Ίντερνετ (wi-fi) τώρα και στο μετρό και τον ΟΣΕ και μάλιστα δωρεάν.
Το πρωτοποριακό σύστημα θα τοποθετηθεί μέσα στους επόμενους 12 μήνες σε όλους τους σταθμούς του μετρό και του ΟΣΕ, αλλά και σε επιλεγμένους σταθμούς αστικών λεωφορείων.
Όταν ολοκληρωθεί το έργο, θα διασφαλίζεται η απρόσκοπτη συνέχεια του σήματος ανάμεσα στους σταθμούς.
Η εγκατάσταση του συστήματος είναι δέσμευση του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Γ. Ραγκούση και των διοικήσεων του ΟΑΣΑ και του μετρό.
protothema
Οι 15 βασικές αλλαγές που φέρνει στα ΑΕΙ ο νόμος-πλαίσιο, τέλος για άσυλο και αιώνιους φοιτητές
Δεκαπέντε βασικές αλλαγές φέρνει στα ΑΕΙ ο νέος νόμος-πλαίσιο που υπερψηφίστηκε το...
βράδυ της Τετάρτης στη Βουλή από ευρύτατη πλειοψηφία βουλευτών.
Η συναίνεση επιτεύχθηκε έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά και την αποδοχή από μέρους της κυβέρνησης δύο εκ των τριών προϋποθέσεων που έθετε η ΝΔ. Τέλος στο πανεπιστημιακό άσυλο, όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Όπως αναφέρουν την Πέμπτη Τα Νέα, οι 15 βασικές αλλαγές είναι οι εξής:
1. Τα πανεπιστήμια αποκτούν διοικητική δυαρχία. Ενα 15μελές Συμβούλιο με οκτώ εσωτερικά μέλη, έξι εξωτερικά και έναν εκπρόσωπο φοιτητών θα είναι αρμόδιο για διοικητικά θέματα και ανάπτυξη, ενώ η Σύγκλητος θα έχει ακαδημαϊκές αρμοδιότητες
2. Ο πρύτανης επιλέγεται βάσει διεθνούς προκήρυξης ενδιαφέροντος και μπορεί να προέρχεται από χώρο εκτός του πανεπιστημίου που θα διοικεί. Το Συμβούλιο θα προκρίνει 2 ή 3 υποψηφιότητες και στη συνέχεια οι καθηγητές του ιδρύματος θα ψηφίζουν για την ανάδειξη του ενός. Δεν ψηφίζουν διοικητικοί υπάλληλοι και φοιτητές. Η θητεία του θα είναι πενταετής χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.
3. Καταργείται το πανεπιστημιακό άσυλο. Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων τους εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία.
4. Οι καθηγητές θα αξιολογούνται κάθε πενταετία και προβλέπονται επιβραβεύσεις για θετικές και κυρώσεις σε περίπτωση αρνητικής αξιολόγησης.
5. Οι πανεπιστημιακοί εντάσσονται σε τρεις βαθμίδες: καθηγητές, αναπληρωτές και επίκουροι. Μπορούν να καλούνται ως επισκέπτες καθηγητές και καταξιωμένοι Έλληνες ή αλλοδαποί επιστήμονες
6. Προβλέπεται δυνατότητα σύντομων σπουδών τριετούς διάρκειας που θα οδηγούν σε κανονικό πτυχίο, για όσα ιδρύματα το αποφασίσουν.
7. Ιδρύονται σχολές μεταπτυχιακών σπουδών και σχολές διά βίου μάθησης.
8. Τέλος στους «αιώνιους» φοιτητές. Θα χάνουν τη φοιτητική ιδιότητα αν ξεπεράσουν τέσσερα εξάμηνα σπουδών περισσότερα από τον κανονικό χρόνο. Δίνεται δυνατότητα μερικής φοίτησης σε εργαζόμενους φοιτητές. Θεσπίζονται φοιτητικά δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου.
9. Οι φοιτητές θα μπορούν να μετακινούνται εσωτερικά σε διαφορετικά τμήματα, μεταφέροντας πιστωτικές μονάδες, όπως συμβαίνει με το πρόγραμμα Erasmus για τις μετακινήσεις στο εξωτερικό.
10. Η περιουσία και τα κληροδοτήματα των ιδρυμάτων θα αξιοποιούνται για την αύξηση των εσόδων τους από οργανισμούς που θα ιδρυθούν.
11. Μέρος της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων συνδέεται με την αξιολόγησή τους. Προβλέπεται πρόσθετη χρηματοδότηση βάσει δεικτών ποιότητας.
12. Μπορούν να συγχωνεύονται, κατατέμνονται και καταργούνται ΑΕΙ, όταν υπάρχει δυσανάλογα μικρός ή μεγάλος αριθμός φοιτητών και όταν η λειτουργία τους δεν δικαιολογείται επιστημονικά.
13. Μπορούν να ιδρύονται παραρτήματα ελληνικών ΑΕΙ σε άλλες χώρες.
14. Μπορούν να οργανώνονται μαθήματα στην αγγλική και σε άλλες γλώσσες. Η διδασκαλία ξένης γλώσσας καθίσταται υποχρεωτική για τη λήψη πτυχίου.
15. Προβλέπεται λειτουργία επώνυμων εδρών για χορηγούς και ευεργέτες των πανεπιστημίων.
http://24wro.blogspot.com
Σαν σήμερα 25/8/2011
1609: Ο Γαλιλαίος επιδεικνύει το πρώτο τηλεσκόπιο σε βενετούς συγκλητικούς.
1914: Παραιτείται από την πρωθυπουργία ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Διχασμός στην Ελλάδα.
1949: Στις 5:30 το πρωί ο στρατός εξαπολύει την τελική επίθεσή του στον Γράμμο κατά των ανταρτών.
1981: Ο δολοφόνος του Τζον Λένον, Μαρκ Τσάπμαν, καταδικάζεται σε φυλάκιση 20 ετών.
- Γεννησεις
1934: Γιάννης Βογιατζής, τραγουδιστής και ηθοποιός.
1954: Έλβις Κοστέλο, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ντέκλαν Πάτρικ Μακ Μάνους, βρετανός ρόκερ.
1970: Κλόντια Σίφερ, γερμανίδα μοντέλα.
- Θανατοι
2002: Γιάννης Γκιωνάκης, ηθοποιός.
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
Άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
Τον Αύγουστο του 2008 τον πέρασα -σχεδόν ολόκληρο- στην Αθήνα. Φροντίζω να λείπω πάντα από την Αθήνα τον Αύγουστο αλλά εκείνο το καλοκαίρι έπρεπε να μείνω οπωσδήποτε, λόγω δουλειάς. Μένοντας στην Αθήνα τον Αύγουστο, είχα την ευκαιρία να κάνω μερικές παρατηρήσεις.Ένα πρωί, κοντά στον Δεκαπενταύγουστο, καθώς πήγαινα στη δουλειά μου, έπεσα πάνω σε έναν κύριο που φώναζε και χειρονομούσε στην Αποστόλου Παύλου. Δεν φώναζε σε κάποιον άλλον άνθρωπο – ήταν μόνος του.
Φτάνοντας στο σταθμό του ηλεκτρικού στο Θησείο, είδα μια ακόμα περίεργη εικόνα: ένας κύριος έκανε παρέλαση μόνος του. Ήταν στην πλατφόρμα του σταθμού -στην αντίθετη κατεύθυνση από εμένα- και, όση ώρα περίμενα τον ηλεκτρικό, έκανε παρέλαση πάνω κάτω. Περπατούσε με το κορμί τεντωμένο, σήκωνε τα χέρια ψηλά και χτυπούσε τα πόδια κάτω. Πού και πού, έστριβε και το κεφάλι δεξιά – στους επίσημους.
Μέσα στο βαγόνι, απέναντί μου καθόταν ένα ζευγάρι. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Ο άνδρας ήταν πάρα πολύ θυμωμένος και έλεγε διάφορα ακατάληπτα σε πολύ έντονο ύφος – η γυναίκα δεν μιλούσε. Μετά από λίγο, βλέπω τη γυναίκα να σηκώνεται τρομαγμένη και να κάθεται κάπου αλλού. Ο άνδρας συνέχισε να μιλάει μόνος του – δεν ήταν ζευγάρι.
Ίσως, σε κάποιον να φαίνονται υπερβολικά αυτά τα τρία περιστατικά μέσα σε λίγα λεπτά αλλά δεν είναι – έτσι ακριβώς έγινε.
Περπατώντας τις επόμενες ημέρες στους μισοάδειους δρόμους της Αθήνας, διαπίστωσα πως υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής φύσεως. Προφανώς, ήταν πάντα εκεί αλλά δεν τους πρόσεχες πολύ, αφού χάνονταν μέσα στο πλήθος. Το πλήθος έφυγε για διακοπές και οι άνθρωποι αυτοί φάνηκαν.
Ακούγοντας και διαβάζοντας τις τελευταίες ημέρες για τον Νορβηγό δολοφόνο, παρατηρώ πως γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστεί σαν τρελός, ψυχάκιας, παρανοϊκός και -οπωσδήποτε- σαν κάποιος που δεν είναι στα καλά του.
Καταλαβαίνω την ανάγκη πολλών ανθρώπων να παρουσιάσουν κάποιον που δολοφονεί δεκάδες ανύποπτους ανθρώπους σαν τρελό, αλλά δεν σκέπτονται τις επιπτώσεις που έχει αυτό στους ανθρώπους που έχουν ψυχικά προβλήματα.
Η προσπάθεια να παρουσιάσουμε κάποιον που κάνει κάτι που μας σοκάρει σαν τρελό είναι κατανοητή – πολλοί άνθρωποι συγκλονίζονται με την ιδέα πως «κανονικοί» άνθρωποι μπορούν να κάνουν τόσο φρικιαστικά εγκλήματα, και ξορκίζουν το κακό, χαρακτηρίζοντας τον εγκληματία «τρελό».
Από την άλλη, οι ίδιοι άνθρωποι μένουν απαθείς -ή συμφωνούν κιόλας-, όταν οι κυβερνήσεις τους βομβαρδίζουν άλλες χώρες, με θύματα και στόχους πολίτες, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία και σχολεία. Τα έχουμε δει όλα αυτά να συμβαίνουν – και πολύ πρόσφατα. Η βία και το έγκλημα που έχουν κρατική νομιμοποίηση δεν θεωρούνται ποτέ κάτι τρελό – θεωρούνται πάντα λογικά.
Όταν ο δράστης του εγκλήματος είναι ένας, είναι πολύ εύκολο -και απλοϊκό- να τον παρουσιάσουμε σαν τρελό. Όταν οι δράστες είναι πολλοί, είναι κάπως πιο δύσκολο να τους χαρακτηρίσουμε όλους «τρελούς».
Δεν είμαι ψυχολόγος αλλά ξέρω πως οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ψυχικά προβλήματα δεν είναι επικίνδυνοι για τους άλλους. Μπορεί κάποιοι από αυτούς να παρουσιάσουν βίαιη συμπεριφορά -συνήθως, σε άτομα του περιβάλλοντός τους (και όταν δεν παίρνουν τα φάρμακά τους)-, αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας. Ίσα-ίσα.
Είναι εξαιρετικά κακό για μια κοινωνία να παρουσιάζεται αψήφιστα ο οποιοσδήποτε δολοφόνος σαν τρελός και παρανοϊκός. Επίσης, είναι άδικο για τους χιλιάδες συνανθρώπους μας με ψυχικά προβλήματα που ζουν ανάμεσά μας. Και τους βάζει -ακόμα περισσότερο- στο περιθώριο. Όπως και τις οικογένειές τους.
Η εύκολη λύση είναι να χαρακτηρίσεις όλους τους εγκληματίες «τρελούς» – τους βαφτίζεις «τρελούς» και καθάρισες.
Η σωστή λύση για μια κοινωνία είναι να παραδεχτεί πως ο εγκληματίας είναι δικό της παιδί, δικό της δημιούργημα -όπως και όλοι εμείς-, και να αναζητήσει ψύχραιμα τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν αυτό το δικό της παιδί στο έγκλημα.
(Μάλλον, δεν θα είχα την ίδια ευαισθησία επί του θέματος και δεν θα είχα γράψει αυτό το κείμενο, αν δεν είχα ζήσει αυτό: «Όλα καλά θα πάνε;».)
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
Τι είναι βία?
Βια ειναι...
«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»
«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»
«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»
«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»
«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»
«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις,
να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»
«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις,
να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»
«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»
«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο
που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»
«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες
επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»
«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά
ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»
«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους
ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»
«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις
ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»
«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή
και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»
«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν
ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»
«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει
μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»
«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»
«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ
και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»
«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη
όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»
«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»
«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»
της Αρτέμιδος Καπούλα
http://pitsigreekhell.blogspot
Διαβάστε περισσότερα »
«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»
«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»
«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»
«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»
«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»
«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις,
να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»
«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις,
να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»
«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»
«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο
που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»
«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες
επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»
«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά
ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»
«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους
ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»
«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις
ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»
«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή
και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»
«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν
ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»
«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει
μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»
«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»
«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ
και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»
«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη
όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»
«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»
«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»
της Αρτέμιδος Καπούλα
http://pitsigreekhell.blogspot
Σάββατο 18 Ιουνίου 2011
Δικαστήριο αποφάσισε εκτέλεση σκύλου λόγω μετανσάρκωσης!
Σοκ έχει προκαλέσει σε όλο τον κόσμο η απόφαση δικαστηρίου του Ισραήλ να καταδικάσει σε θάνατο δια λιθοβολισμού έναν... σκύλο, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι είναι η μετενσάρκωση ενός δικηγόρου που πριν από 20 χρόνια είχε βρίσει ραβίνους δικαστές. Αυτό τουλάχιστον ανέφερε η διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας «Γιεντότ Αχρονότ», με αποτέλεσμα η είδηση να κάνει άμεσα τον γύρο του κόσμου.Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο μεγαλόσωμος σκύλος εισέβαλε πριν μερικές εβδομάδες σε ραβινικό δικαστήριο της Ιερουσαλήμ που ασχολείται με υποθέσεις οικονομικής αντιδικίας, κάτι που τρομοκράτησε δικαστές και υπαλλήλους. Όσο και αν προσπαθούσαν, δεν έλεγε να βγει από την αίθουσα.
Μέσα στον πανικό, ένας από τους δικαστές θυμήθηκε ότι πριν είκοσι χρόνια το δικαστήριο καθυβρίστηκε από έναν διάσημο δικηγόρο, ο οποίος ήταν... καταραμένος λίγο καιρό αργότερα πέθανε αφορισμένος. Ο δικαστής θεώρησε πως ο συγκεκριμένος μετεμψυχώθηκε στον άτακτο σκύλο που εισέβαλε στην δικαστική αίθουσα.....
Το ζώο κρίθηκε από τους δικαστές "ακάθαρτο" με βάση τους αυστηρούς εβραϊκούς θρησκευτικούς παραδοσιακούς κανόνες. Έτσι, το κάθισαν το εδώλιο του κατηγορουμένου και το καταδίκασαν σε θάνατο δια λιθοβολισμού, με την ποινή να εκτελείται την ερχόμενη εβδομάδα...
Ο Αγανακτισμένος Λουκάνικος
Η μασκότ του κινήματος της πλατείας.
Ο Λουκάνικος είναι πιστός φίλος των Αγανακτισμένων και όποιος κατεβαίνει αυτές τις μέρες στην πλατεία Συντάγματος θα τον δει να τριγυρίζει εκεί. Είναι ο…διάδοχος του Κανέλλου, του σκύλου που ο φωτογραφικός φακός «έπιανε» σε κάθε πορεία!
Ο Λουκάνικος είναι πιστός φίλος των Αγανακτισμένων και όποιος κατεβαίνει αυτές τις μέρες στην πλατεία Συντάγματος θα τον δει να τριγυρίζει εκεί. Είναι ο…διάδοχος του Κανέλλου, του σκύλου που ο φωτογραφικός φακός «έπιανε» σε κάθε πορεία!
Όπως κάθε φορά, έτσι και χθες, ο Λουκάνικος εθεάθη στη μεγάλη πορεία που έγινε στην πλατεία Συντάγματος, να ακολουθεί τους διαδηλωτές και να γαυγίζει κάθε φορά που οσφριζόταν τον «εχθρό». Η αγριότητά του, βέβαια, περιορίζεται μόνο στο γαύγισμα, αφού ποτέ δεν επιτίθεται σε άνθρωπο, αντίθετα στέκεται δίπλα του, άγρυπνος φρουρός σε κάθε πορεία.
Το Τεφτέρι
Σαν σήμερα 18/6/2011
1812: Οι ΗΠΑ κηρύσσουν τον πόλεμο κατά της Μεγάλης Βρετανίας. (Βορειοαμερικάνικος Πόλεμος)
1815: Η Μάχη του Βατερλό. Οι ενωμένες δυνάμεις Βρετανών και Πρώσων, υπό τους στρατηγούς Ουέλλινγκτον και Μπλίχερ αντίστοιχα, συντρίβουν τις γαλλικές δυνάμεις, των οποίων ηγείται ο αυτοκράτωρ Ναπολέων Βοναπάρτης.
1873: Η σουφραζέτα Σούζαν Άντονι καταδικάζεται σε πρόστιμο 100 δολαρίων, επειδή προσπάθησε να ψηφίσει στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 1872.
1932: Ιδρύεται στη Γενεύη η FIBA, η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ. Μεταξύ των 8 ιδρυτικών μελών είναι και η Ελλάδα, που εκπροσωπείται από τους Συμεών Μαυροσκούφη και Γεώργιο Αμπατζίογλου.
1943: Η κατοχική κυβέρνηση Ράλλη ιδρύει τα Τάγματα Ασφαλείας.
1967: Ο Τζίμι Χέντριξ βάζει φωτιά στην κιθάρα του κατά τη διάρκεια της τελευταίας ημέρας του Φεστιβάλ του Μόντερεϊ.
- Γεννησεις
1939: Γιώργος Μαρίνος, τραγουδιστής και ηθοποιός.
1942: Σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ, άγγλος τραγουδοποιός. («Beatles», «Wings»)
- Θανατοι
1865: Ευάγγελος Ζάππας, εθνικός ευεργέτης. [γεν. 1800]
1928: Ρόαλντ Αμούντσεν, νορβηγός εξερευνητής του Νοτίου Πόλου. [γεν. 16/7/1872]
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)