Του έλληνος ο τράχηλος ως γνωστόν, ζυγό δεν υπομένει. Τώρα τι το ιδιαίτερο έχει ο τράχηλος μας και δεν υπομένει, δεν μπορώ να το φανταστώ. Άσε που όταν λένε δεν υπομένει, προφανώς εννοούν πως δεν υπομένει πάνω από 400 χρόνια. Γιατί τόσα υπομέναμε τους Τούρκους. Υπήρξαν βέβαια και Βενετσιάνοι, και Ισπανοί, και Αγαρηνοί και χίλιοι δυό ακόμη που μας κάθησαν στον τράχηλο αλλά ας μην το κάνουμε θέμα. Μέχρι τώρα το εθνικό μας δόγμα λοιπόν είχε να κάνει με τραχήλους. Να όμως που επεκτάθηκε και στους κώλους.Οι έλληνες όχι μόνο είναι ανδρείοι, ανυπότακτοι, ανίκητοι -με έναν πιάσιμο έστω στον σβέρκο τον μη υπομένοντα- αλλά δεν είναι και gay. Σύσσωμα τα εθνικά μπλογκς, τα πατριωτικά sites, απαντούν επί δύο μέρες, στο αν ο Γέρος του Μωριά «το μάζευε το χαμομήλι». Αιτία ,ένα αστείο του Πέτρου Τατσόπουλου στο facebook, ο οποίος απαντώντας σε χιουμοριστικό σχόλιο φίλου του για τη σειρά του 1821 που προβάλλεται στο ΣΚΑΙ (έλεγε “μην μας βγάλετε και τον Κολοκοτρώνη gay”), έγραψε πως ήταν και αρραβωνιασμένος gay. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβεις πως είναι αστείο, αλλά χρειάζεται το ελάχιστο έστω, για να αντιληφθείς πως η Ιστορία δεν γράφεται με ό,τι έχει ο καθένας στο μυαλό του.
Και έτσι ξεκίνησε η νέα μάχη του Δράμαλη. Παρά τους συνειρμούς που δημιουργεί το όνομα του Κολοκοτρώνη, όχι, δεν ήταν gay. Αλλά έχουν ενδιαφέρον τα «εθνικά» επιχειρήματα της υπεράσπισης του μπρουτάλ χαρακτήρα του Κολοκοτρώνη. Κατ’ αρχήν θεωρείται δεδομένο πως όποιος είναι ήρωας δεν είναι gay. Αυτό δεν απαντάται με επιχειρήματα, θεωρείται αξίωμα. Επίσης ο Κολοκοτρώνης δεν είναι gay, γιατί έσφαξε Τούρκους. Είναι βέβαιο πως για να σφάξει κάποιος χρειάζονται χέρια και ένα σπαθί, αλλά μάλλον δεν πρέπει να είναι και gay, γιατί το σπαθί στομώνει. Πράγμα το οποίο σημαίνει πως πρέπει να απελευθερωθούν από τις φυλακές όλου του κόσμου, όσοι gay κρατούνται ως δολοφόνοι. Προφανώς δεν το έχουν διαπράξει αυτοί.
Ο Κολοκοτρώνης επίσης ήταν σκληρός άντρας άρα αποκλείει το να ήταν gay. Δεν νομίζω πως υπάρχουν στην ιστορία της ανθρωπότητας άνθρωποι σκληροί όσο ο Έντγκαρ Χούβερ, ο επί πενήντα χρόνια αρχηγός του FBI. Έριξε την Αμερική στη δίνη του Μακαρθισμού και εξόντωσε χιλιάδες δημοκράτες αμερικανούς. Το βράδυ βέβαια,όπως αποκαλύπτει ο εραστής του και υποδιοικητής του FBI , φόραγε φουστίτσα και έβγαινε τσάρκα.
Όπως και να έχει το πράγμα, οι δικοί μας ήρωες απ ό,τι φαίνεται για κάποιο λόγο δεν είναι gay. Αυτό το έχουμε λήξει από την εποχή που ο Όλιβερ Στόουν, παρουσίασε τον Μέγα Αλέξανδρο gay. Οι καταγραφές από τον Πλούταρχο και τον Κούρτιο που υποστηρίζουν πως ο Μέγας Αλέξανδρος είχε σχέσεις με τον ευνούχο Μπαγκόα (και όχι μόνο), φιλιόταν μαζί του μέσα στο στάδιο της Τροίας και αργότερα σκότωσε τον Σατράπη Ορσίνη γιατί δεν δέχθηκε να προσκυνήσει «την αρσενική πόρνη του βασιλιά», μάλλον είναι κατασκευάσματα.
Η ιστορία μπορεί να γράφεται και με λάθη, και με πάθη, αλλά όχι η δική μας. Η δική μας γράφεται από ήρωες βαρβάτους και μόνο. Που εκτός από το σπαθί και το όπλο στο χέρι, κράταγαν και το άλλο σύμβολο του έθνους. Προφανώς δεν αναφέρομαι στη σημαία.
Όσοι το υποστηρίζουν αυτό, απέναντι στην ιστορία, έχουν την ίδια σοβαρότητα που έχουν και αυτοί που ενδεχομένως να υποστηρίξουν πως ο γερο Θόδωρος ήταν gay γιατί φόραγε άσπρη φούστα. Την φουστανέλα
ΥΓ1. Αυτά για να πούμε για ένα πραγματικό ήρωα ,τον γερο Θόδωρο. Γιατί η ιστορία μας έχει και πολλούς ακόμη Θόδωρους…
ΥΓ2 Μπράβο στον Πέτρο Τατσόπουλο όχι μόνο για τη δουλειά του αλλά και για το θάρρος του
